Sweet home Alamamma

De wekker zoemt om 4u35 en maakt ons voorwaar de eerste keer op deze reis echt wakker. Er wordt aan een onheilspellend tempo gedoucht, koffers worden dichtgeklapt en ook het uit-checken gaat aan een vliegende vaart. Ruim op tijd staan we op de eerste bus 51 van de dag te wachten. In een ontwakende stad, maar heus toch al wel wat levende zielen op straat, zien we enkele lege trams voorbij sjezen. In onze nervositeit lopen we de straat een keer te veel over. We hebben onze transfertijd immers redelijk krap berekend. Toch slagen we er niet alleen de 51 vlot te nemen, we verbazen ons ook over het aantal mensen dat aan de volgende haltes op stapt. Het aankondigingenbordje houden we nauwlettend in de gaten, ergens onderweg moeten we immers overstappen op de stadstrein naar de luchthaven. Overstappen lukt al rennend maar tijdig om de trein te halen. Tot we merken dat we onderweg een handbagage kwijt gespeeld zijn. Stress en alarm, want daar zitten wel wat essentiële dingen in, maar gelukkig geen reispassen of tickets. We zijn snel in de luchthaven. Gaan snel door de self-check in en bagage drop-off, al even snel door de security. Baarden netjes op tijd. Stijgen op tijd op. Kennen een voorspoedige vlucht. En wachten eindeloos op onze bagage.

Plaats een reactie

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag