Bye bye Bangkok

Met enkele dagen strandplezier komt er finaal een einde aan onze Thailandtrip, maar niet zonder onze gekende outmaxing-strategie. Dat wil zeggen dat er na het ontbijt nog aardig gezwommen en gelopen wordt, dat we om 11 uur nog een tourtje langs de 7eleven wagen en dan merken dat onze chauffeur naar goede gewoonte ruim op tijd om het hoekje staat te wachten. Nog voor het uur van afspraak bollen we richting Bangkok en gezien er wonderbaarlijk weinig verkeer is komen we nog voor onze reisgezellen terug zijn van hun inkopen aan bij het condominium waar Pamuk een huis heeft gekocht.

We zijn danig onder de indruk. Drie magistrale toegangspoorten moet ons busje langs, de laatste een waar checkpoint en dan belanden we van de helse stadsdrukte van de Thaise hoofdstad in een oase van rust en sereniteit. Onwerkelijk in meerdere opzichten: geen verkeer, geen gedoe, geen rommel, eenvormige en naar Thaise normen bijzonder luxueuze huizen, een zwembad, een fitness…dat heeft hij hier mooi voor elkaar die neef van ons.

Maar we zijn hier natuurlijk niet alleen voor het uiterlijk vertoon. We zijn hier vooral blij ons reisgezelschap opnieuw vervolledigd te zien en kennis – zij het ultra kort – te kunnen maken met Kate en haar dochtertje. Fijn.

Daarna moeten we ons helaas door het spitsuur verkeer richting luchthavenbuurt worstelen. We doen er uren over en we hebben pech. Pas na drie hotels en een voor het eerst deze reis lichtelijk panikerende tante vinden we rond 20 uur en met de hulp van good old booking een hotel vlak bij de landingsbaan van de Suvarnabuhmi airport. Hoewel het hotel over een zwemadje beschikt hoeft dat voor niemand nog, we zijn al lang blij dat we de straat niet meer opmoeten voor eten maar hier een ok restaurant treffen. We besluiten de dag met een partijtje kicker en een laatste check van de valiezen. Morgen luidt de wekker om 5 uur onze aftocht in…