Tegen de middag waren we Thailand alweer doorkruist van de Andaman zee naar de golf van Thailand. Vermits de zee tijdens het regenseizoen gesloten was in Ranong moest eerst de stilaan lichte zenuwachtigheid omtrent het snorkelen weggewerkt worden. Somsuk had hiervoor contact opgenomen met Siam catamaran die ons beloofden aan 4 eilanden aan te meren om in het water te laten plonsen. De formaliteiten werden ter plekke afgehandeld zodat we de volgende dag aan boord konden.
Om de omgeving van Chumpong en zijn prachtige baaien te verkennen door wat heuvels (uiteraard met tempel) te beklimmen. Ook enkele varanen lieten zich daar opmerken. Eten deden we wederom op het strand voor een appel en ei. Heel rustig was het er niet want de tempel ernaast had speciale hutjes om er vuurwerk in de laten knetteren. Dit was de gewoonte wanneer iemand zijn offer tot resultaat geleid heeft ( job gevonden, genezen, of het juiste lotje getrokken om niet naar het leger te moeten). Vooral dit laatste levert hoogseizoen-taferelen op.
Daarna trokken we naar het nationaal park voor een wandeling in de immer spectaculaire mangroven. Terwijl wij hoog en droog op de paadjes liepen, zagen we enkele maannen met een stok prikkend door het water waden. Daar moest Somsuk het fijne van weten. De schelpenzoeker kregen naar het schijnt zo’n 6 euro voor elke van de 7à10 kilo dat ze op een dag verzamelde. Maar is zo’n leuke bijverdienste wel toegestaan in een nationaal park.
Het mevrouwtje van het ijsjeskraam wist ons dan weer te vertellen dat je ook (veel goedkoper) zelf een boot kon huren en je zo naar de eilanden laten varen om te snorkelen. Het zou op de website staan van het muh ko park. Ik zocht het later op, maar zoals ik had verwacht: google says no.
Om 8u ‘s morgens stonden we paraat voor de grote snorkeldag. Gelukkig kwam het busje een kwartiertje later zodat we nog gauw konden slurpen van een extra koffie in de hop inn.
De organisatie aan de pier was van een duitse grundlichheit dat we er versteld van stonden. Alle nodige documenten voor o.a. Verzekering, betalingsbewijzen, enz. netjes genummerd in een mapje. Op een mum van tijd waren meer dan 100 boottoeristen voorzien van een zak met handdoek en snorkel. Aan boord draaide deze efficientie-machine maar door. Er werden verschillende fruitsoorten rondgedragen, de bar met koffie, Meer dan genoeg voor iedereen (al zal die bak van 200 liter gevuld met kokosnoten, daar ook wel voor iets tussengezeten hebben). Smullend van al dat lekkers op het bovendek keken we naar de vissershaven en begon het na een uurtje toch wel te kriebelen op in het water te springen.
Even later was het zover. Een beetje onwennig met de luchtpijp in onze mond staarden we naar machtige koralen en anenomen waren kleurrijke visjes in en uit zwommen. Alleen de pekwarte zeeegels met hun witte ogen zorgde voor argwaan als het water te ondiep werd.
Ook de andere eilanden met hun superhelder water waren fenomenaal. Met Kasper zag David een rog sierlijk over de bodem bewegen en samen met Saskia werd er midden door een grote school vissen gezwommen
Ook op de boot werden we verder verwend. Blijkbaar had Somsuk voor ons aparte vegetarische schotels geregeld en dat was niet alles… op de terugtocht werd David gevraagd om even mee te komen. Hij stond nog maar net recht en er werd volop happy birthday gezongen en kreeg een mandje met een halve watermeloen en ramboetans als cadeau. De watermeloen besloot ik als trofee mee te nemen om te tonen aan de “grote organisator”
‘s Avonds werd er nog verder gevierd in een vietnamees restaurant en Swennsen ijs!
Kasentoor2 