Het voornemen om op deze stop-over toch iets meer van Finland te zien dan enkel zijn sympathieke hoofdstad, bracht er ons toe om na het ontbijt het uitgebreide aanbod aan openbaar vervoer te testen. Een uurtje en twee bussen later werden we samen met een Japans koppel en drie jonge Finnen afgezet aan de rand van het nationaal park van Nuuksio bij de vakantiehutjes van Sikaniemi. De bus had menig heuvel en haarspeldbocht moeten overwinnen. Finland zou toch vlak zijn??? De buschauffeur wist zichzelf natuurlijk king of the road, was waarschijnlijk zo goed als de enige die dit laatste stukje weg op en na wat draaien en keren ook weer af reed. Zo snel, zo ver van alles af. Maar het pad naar de wandeling die we wilden beginnen was mooi aangegeven, er was zelfs een toilet al zat dat helaas netjes op slot. Gelukkig moesten we niet zo nodig en konden we de tocht aanvatten.
Die begon alvast mooi over een pad van grote ronde rotsen. Na anderhalve kilometer vonden we dan de ‘gele’ wandeling van Korpinkieros (of zoiets) ze bracht ons naar het hoogste punt van het park met, dat valt te raden, een fraai zicht op bossen en meren. In plaats van de rond wandeling van een kleine acht kilometer te doen, verkozen we vervolgens om op telkens andere paden aan te sluiten en zo aan een andere kant van het park weer buiten te komen. Onderweg zien we wel wat andere wandelaars, men noemt dit een extreem populair nationaal park, maar echt druk zouden we het niet noemen. Het wandelen gaat vlot, de Finse bossen stellen ons voor weinig uitdaging, maar de verbindingsweg naar het natuurcentrum Haltia is toch behoorlijk pittig.
We zijn dan ook erg blij dat we er bij aankomst niet alleen een infocenter maar ook een cafetaria vinden. Het uitzicht is er grandioos, zo halfweg de skipiste (!!) en de zon brandt om ons nog maar eens aan de opwarming van de aarde te herinneren. Finland wil trouwens tegen 2035 CO2-neutraal zijn. Ze gaan er hier voor.
Terugkeren doen we met drie bussen maar even vlot, geen enkele aansluiting duurt langer dan tien minuten. We doen nog gauw even wat inkopen voor het avondeten en duiken dan op toer de sauna van het hotel in.
Kasentoor2 
Ik ga er van uit dat jullie morgen heel vroeg in de ochtend vertrekken om terug te keren in een land dat samen met zijn familie in de rouw is met het verongelukken van Bjorg Lambrecht in de ronde van Polen.
Ons grootste klimtalent sinds Lucien Van Impe zal toekomend jaar niet in de tour rijden. Een paar jaar geleden was hij 2e in de ronde van de toekomst achter Bernal. Twee fijne jongens!
Droevig!
Maar jullie moeten vertrekken uit weer een avontuur waarop Indiana Jones jaloers zou kunnen zijn.
Ik denkt dat Finland wat perspectief heeft geboden tov het sprookje van Thailand.
Wij hebben mee gereisd door berg en dal en sluiten af met de wens, die we ook naar de Kriekenfamilie in Frankrijk stuurden:
Kom behouden thuis.
Daddy en natuurlijk ook Moeke, kortom ‘ De Oudjes ‘.
LikeLike